Stichting Schildpad
Schildpadden zijn gevoeliger dan u denkt!

Bijtschildpad
CHELYDRA SERPENTINA

Nederlandse naam: Bijtschildpad

Beschreven door: Linnaeus 1758

Familie: Chelydridae of Bijtschildpadden

Vindplaats: Belize, Canada, Colombia, Costa Rica, Ecuador, Guatemala, Honduras, Mexico, Panama, Verenigde Staten

Opvallende kenmerken: Het buikschild (plastron) is aanzienlijk kleiner dan bij andere soorten schildpadden, dit schild is meestal lichter van kleur dan het rugschild (carapax). Het rugschild is geelbruin tot zwartbruin of donkergroen (algen) van kleur, de randen zijn glad.
De dieren hebben een naar verhouding grote kop en dikke nek, deze kan doordat het schild omhoog staat aan de voorkant geheel tussen het schild worden teruggetrokken.

Geslachtsonderscheid: Bij de mannelijke dieren heeft de cloaca meer afstand tot het buikschild dan een vrouwtje.

Grootte: Maximaal 60 cm

Gewicht: Tot 50 kg

Kweek: In verband met de gevaarlijke status van dit dier verstrekken wij geen kweekgegevens.

Leeftijd: Mogelijk meer dan 100 jaar oud

Bijzonderheden: Deze schildpad is bijzonder sterk en bestaat vrijwel alleen uit spieren. De bijtkracht van een halfwas exemplaar kan al oplopen tot 500kg per cm2. Een kinderhandje of voetje kan hierdoor geamputeerd worden. In de tijdens de passieve jacht opengesprede bek bevind zich een wormvormig aanhangsel in de onderkaak. Vissen zien dit als een prooi en bij het benaderen worden ze in een hap verslonden.

Bijtschildpad
De Bijtschildpad

Temperatuur: Daar het dier voorkomt over het gehele Amerikaanse continent en zelfs tot in Canada mag het duidelijk zijn dat het hier om een soort gaat dat zich eenvoudig aanpast aan ieder klimaat. Voor de benodigde winterslaap kunnen de dieren zo'n 4 maanden bij 8#176;C verblijven.
NB. De eieren hebben een dermate lange warme periode nodig dat het niet mogelijk is voor de dieren om zich in Nederland voort te planten.

Voeding: Als u vanaf het begin uw schildpad een rijk gevarieerd menu voorzet zal hij alles naar hartelust eten. Het gaat hier echter om een echte vlees eter, fruit en groenten zal hij daarom ook laten liggen. Jonge exemplaren kunnen gevoerd worden met eendagsmuizen, oudere dieren eten hele vissen, eendagskuikens, kip etc. etc. Het in de handel verkrijgbare schildpaddenvoer is louter en alleen geschikt als een extraatje, ondanks de op de verpakking vermelde kreet "volledig hoofdvoer". Voor uw schildpad is toch alleen het beste goed genoeg? Voer uw dieren dan dagelijks een zeer nutritioneel hoogwaardig (premium) kattenvoer in korrelvorm, zoals bijvoorbeeld Iams, Royal Canin of Hills. Geef de dieren hiervan per 200 gram lichaamsgewicht één korreltje. Ze eten tevens allerhande soorten waterdieren, vogels, muizen, kikkers en salamanders. En zijn in staat hele populaties hiervan uit te roeien.

Overige verzorging: Ten eerste is het oppassen geblazen, het zijn agressieve schildpadden en wees voorzichtig met kinderen en huisdieren in hun buurt. Om te zorgen dat de dieren niet uit kunnen breken moet de bak uit glas van zo’n 1 cm bestaan, dunner glas drukken ze stuk. Ze zijn goed in het ontsnappen en waterplanten zullen het niet overleven in de bak. Doe nooit een bijtschildpad in een vijver, u bent verantwoordelijk voor de schade die de dieren bij mensen en dieren kunnen aanrichten.

© 2002 Stichting Schildpad
Terug naar boven

Ga naar de homepage